Παράσιτο σκότωσε τις μέλισσες

Ο «ιός των παραμορφωμένων φτερών» σκότωσε δισεκατομμύρια μέλισσες. Τη λύση στον γρίφο για το πώς πέθαναν δισεκατομμύρια μέλισσες ανά την υφήλιο βρήκαν Βρετανοί επιστήμονες, σύμφωνα με τους οποίους το παράσιτο Βαρρόα μεταδίδει στις μέλισσες ένα ιδιαίτερα επιθετικό στέλεχος του ιού που ονομάζεται «ιός των παραμορφωμένων φτερών». Οπως αναφέρεται σε σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση Science, η παρατήρηση έγινε σε μέλισσες στην Χαβάη, όπου το άκαρι της Βαρρόα έφτασε μόλις πριν από πέντε χρόνια από την Καλιφόρνια και έτσι εξαιτίας της μικρής εξάπλωσης ακόμα της ασθένειας οι ερευνητές της ομάδας του Στίβεν Μάρτιν του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ κατάφεραν να εξάγουν τα απαραίτητα συμπεράσματα.

Πηγή: ethnos.gr

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

Το 2006 αφανίζονται στην Αμερική 2.300.000 μέλισσες. Από τότε, έχουν πεθάνει δισεκατοµµύρια µέλισσες σε όλον τον κόσµο και οι ειδικοί προσπαθούν να αναζητήσουν τα αίτια κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου: η µεγάλη µείωση του πληθυσµού τους θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες στις καλλιέργειες. Εκτιµάται ότι το...
ένα τρίτο των τροφίµων που καταναλώνουµε εξαρτάται άµεσα από την επικονίαση.
"ΟΤΑΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΟΥΝ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ, ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ" Αϊνστάιν
Τον Μάρτιο του 2011, έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) με τίτλο «Η εξαφάνιση των μελισσών και οι διάφορες απειλές για τα έντομα» παρουσίασε με τα πιο μελανά χρώματα το μέλλον του ανθρώπου αν οι ταπεινές μελισσούλες εξαφανιστούν. Οπως χαρακτηριστικά αναφερόταν στην έκθεση, ο μαζικός θάνατος αποικιών μελισσών σε πολλά σημεία του πλανήτη ενδέχεται να αποτελεί ένα μέρος της μεγάλης, βαθιάς και αυξανόμενης απειλής που προέρχεται από τη μόλυνση του περιβάλλοντος και έχει επίδραση στα αποθέματα τροφών για τους ανθρώπους. Συμπληρωνόταν ότι οι μέλισσες, οι πεταλούδες, τα σκαθάρια και τα πουλιά προσφέρουν ετησίως στην ανθρώπινη οικονομία εργασία που αποτιμάται σε 153 δισ. ευρώ- το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 9,5% της συνολικής αξίας της εργασίας για την παραγωγή ανθρώπινης τροφής. Αυτά για όσους πίστευαν ή πιστεύουν ότι η εξαφάνιση των μελισσών αποτελεί θέμα απλώς των... μελισσοκόμων- άντε και των οικολόγων.

O αφανισμός των μελισσών αποτελεί γεγονός. Στην ίδια έκθεση υπογραμμίζεται ότι προσφάτως οι αποικίες μελισσών στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη εμφανίζουν μείωση της τάξεως του 30%, ενώ σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή η μείωση αυτή αγγίζει ως και το 85%. Μιλούμε λοιπόν για ένα παγκόσμιο πρόβλημα που έχει παγκόσμιο αντίκτυπο. Και είναι επόμενο επιστήμονες αλλά και κρατικές αρχές ανά τον κόσμο να αναζητούν τα αίτια αυτών των μαζικών θανάτων.

 Ανάμεσα στους πολλούς παράγοντες που φαίνεται να συντελούν στο πρόβλημα και οι οποίοι συνδέονται άμεσα με την ανθρώπινη παρέμβαση στο περιβάλλον όπως η αποψίλωση δασών, η εξασθένηση των ανθέων των φυτών και η μεγάλη εξάπλωση των παρασίτων, ακόμα και οι ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες  από την κινητή τηλεφωνία άρχισε να αναδύεται τα τελευταία χρόνια και ένας που ακούει στο όνομα νεονικοτινοειδήφυτοφάρμακα. Πρόκειται για μια κατηγορία φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιείται τις τελευταίες περίπου δύο δεκαετίες σε διαφορετικές χώρες του κόσμου- στην Ελλάδα από το 1997- και η οποία γνωρίζει συνεχή εξάπλωση «ντύνοντας» ολοένα και περισσότερες καλλιέργειες.

Οι Αμερικανοί σε συνεργασία με τα Μ.Μ.Ε, έχουν δώσει στη δημοσιότητα πέντε λόγους στους οποίους οφείλεται ο αφανισμός των μελισσών.

• 1. Το ακάρι Varroa
• 2. Τα παράσιτα
• 3. Η χρήση των κινητών τηλεφώνων
• 4. Οι σπόροι 'εξολοθρευτές'
• 5.Ο ισραηλινός ιός οξείας παράλυσης

Το φαινόμενο της εξαφάνισης ολόκληρων κυψελών χωρίς ίχνη από τις νεκρές ονομάζεται «σύνδροµο Μary Celeste» από το διασηµότερο πλοίο – φάντασµα της Ιστορίας, το οποίο είχε βρεθεί να πλέει ακυβέρνητο και µε εξαφανισµένο το πλήρωµά του ανάµεσα στις Αζόρες και το Γιβραλτάρ. Σχεδόν 150 χρόνια από τότε, το µυστήριο του «Μary Celeste» παραµένει άλυτο ή Colony Collapse Disorder «Σύνδρομο Κατάρρευσης των Μελισσιών»ή « Δια­ταραχή Κατάρρευσης Αποικίας».

Στην Αμερική το 2010 το 1/3 των μελισσιών δεν εβγαλε το χειμώνα.Το 2011 επαναλαμβάνεται η ίδια απώλεια.

Το 2012 δημοσιεύεται έρευνα του Πανεπιστημίου του Purdue που δημοσιεύεται στο περιοδικόPLoS ONE ότι βρέθηκαν υψηλά επίπεδα clothianidin στα φυτά από τα καυσαέρια που διέφυγαν κατά τη διάρκεια της εαρινής σποράς των επεξεργασμένων σπόρων αραβοσίτου. Η Επιτροπή διαπίστωσε επίσης αυξημένα ποσοστά  νεονικοτινοειδών στο έδαφος ακαλλιέργητων εκτάσεων  κοντά σε εκείνες που φυτεύονται με καλαμπόκι Bt, στις πικραλίδες, στα ραδίκια,  σε νεκρές μέλισσες που βρέθηκαν κοντά στις εισόδους της κυψέλη, καθώς και στην γύρη που ειχαν αποθηκεύσει στις κυψέλες.Τα στοιχεία που υπάρχουν δείχνουν την παρουσία του νεονικοτινοειδούς  που έχει μολυνει τη γύρη ως παράγοντα αφανισμού των μελισσών(CCD). 

ΠΗΓΕΣ

http://www.tovima.gr/science/article/?aid=396122

http://proliberty.com/observer/20090408.htm

 http://grist.org/food/2012-01-13-honey-bees-problem-nearing-a-critical-point/

Η μέλισσα και ο ζωτικός ρόλος της γύρης

Η μέλισσα μαζεύει τη γύρη μαζί με το νέκταρ.  
Καθώς παίρνει το νέκταρ από ένα λουλούδι, κόκκοι της γύρης κολλάνε στα πόδια της έτσι ώστε φτάνει στην κυψέλη με ένα διπλό φορτίο, και φυσικά βοηθάει τη διανομή της γύρης ανάμεσα στα φυτά.
Οι μέλισσες επισκέπτονται περίπου 1500 λουλούδια προκειμένου να μαζέψουν αρκετό νέκταρ για κάθε ταξίδι τους και επομένως μαζεύουν μια ποικιλία από διάφορες γύρεις.
Η μέλισσα μπορεί να μεταφέρει ποσότητα ίση με το βάρος της πίσω στην κυψέλη.
Στην κυψέλη η γύρη αποθηκεύεται στα κελιά της κυψέλης, μέχρις ότου με τη ζύμωση μετατρέπεται σε «ψωμί της μέλισσας».
Αυτό χρησιμοποιείται για να τραφούν οι προνύμφες και επίσης για την κατασκευή του βασιλικού πολτού με τον οποίο τρέφεται η βασίλισσα.
Στη διάρκεια του ταξιδιού επιστροφής προς την κυψέλη οι μέλισσες προσθέτουν σάλιο και νέκταρ στους κόκκους της γύρης, έτσι ώστε να μπορεί να πάρει το σχήμα μικρών σφαιρών που μεταφέρονται ανάμεσα στα πίσω πόδια τους, όταν ο σάκος του μελιού έχει γεμίσει.
Η γύρη δε συλλέγεται μόνο τυχαία κατά το πέρασμα τους από τα λουλούδια· αποτελεί ουσιαστικό μέρος του τρόπου ζωής της μέλισσας.
Οι προνύμφες που τρέφονται απ' αυτή χρειάζονται τα συστατικά της για να σχηματίσουν το σώμα τους σε θαυμαστά αποτελεσματικές μηχανές.
Μόλις αρχίσουν να γίνονται μέλισσες, όλες εκτός από τη βασίλισσα αρχίζουν να τρώνε μέλι αντί για «ψωμί μέλισσας», αλλά η βασίλισσα τρώει πάντα γύρη με τη μορφή του βασιλικού πολτού.
Επομένως οι κάτοικοι της κυψέλης δεν μπορούν να επιζήσουν χωρίς τη γύρη.

Πηγή : http://www.diaita-express.com

Μέλισσα σκότωσε στρατιωτικό

Ο άτυχος άνδρας πέθανε από αλλεργικό σοκ Νεκρός από τσίμπημα μέλισσας έπεσε ένας 49χρονος στρατιωτικός από το Μεσολόγγι. Ο άτυχος άνδρας δέχθηκε επίθεση από το έντομο και λίγα λεπτά αργότερα έχασε τις αισθήσεις του και πέθανε.

Ο θάνατός του οφείλεται σε αλλεργικό σοκ, αλλά δεν έχει γίνει γνωστό αν γνώριζε ότι ήταν αλλεργικός και δεν διέθετε την απαραίτητη ένεση, η δεν το γνώριζε καθόλου.

Πηγή: newsbeast.gr

Γιατί δεν μπαγιατεύει το μέλι;

Το μέλι διατηρείται για πολλά χρόνια, ακόμη και εκτός ψυγείου. Πώς γίνεται αυτό;
Η μεγάλη ανθεκτικότητα του μελιού οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα σακχάρων στο νέκταρ που συλλέγουν οι μέλισσες, από το οποίο προέρχεται το μέλι. Το μέλι αποτελείται κατά 80% από σάκχαρα.
Το μέλι περιλαμβάνει σταφυλοσάκχαρο, φρουκτόζη, καλαμοσάκχαρο, καθώς και μικρότερες ποσότητες μαλτόζης και άλλων σακχάρων. Ήδη από τη φάση της συλλογής του, η μέλισσα προσθέτει στο νέκταρ ένζυμα που αλλάζουν τη σύσταση των διαφόρων σακχάρων. Μεταξύ άλλων, ένα μέρος του σταφυλοσάκχαρου διασπάται σε σακχαρικό οξύ και περοξείδιο του υδρογόνου, ουσίες που δρουν ενάντια στα βακτηρίδια και τους μύκητες.
Επιπλέον, οι μέλισσες μειώνουν την περιεκτικότητα σε νερό, που καταλήγει να αποτελεί το 20% του μελιού, από 60% στο νέκταρ. Αυτή η μικρή περιεκτικότητα σε νερό είναι μια ακόμη σημαντική παράμετρος στην ανθεκτικότητα του μελιού, αφού έτσι εμποδίζεται η ανάπτυξη βακτηριδίων και μυκήτων. Το μέλι στερεί, θα λέγαμε, την υγρασία των βακτηριδίων και τα εξοντώνει.

 Πηγή: scienceillustrated.gr

Πώς προσανατολίζονται οι μέλισσες;

Όταν μια αποικία μελισσών διαιρείται την άνοιξη, μόνο ελάχιστες μέλισσες –οι λεγόμενες μέλισσες-ανιχνευτές– γνωρίζουν το δρόμο για το νέο μελίσσι. Μέχρι στιγμής υπάρχουν δύο θεωρίες για το πώς αυτές οδηγούν την αποικία στο σωστό δρόμο.

Ορισμένοι βιολόγοι συμπεριφοράς θεωρούν ότι οι μέλισσες-ανιχνευτές πετούν πολλές φορές μέσα από το σμήνος με μεγάλη ταχύτητα. Με τον τρόπο αυτό, υποδεικνύουν στις άλλες μέλισσες προς ποια κατεύθυνση βρίσκεται η νέα φωλιά. Άλλοι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ανιχνευτές πετούν μπροστά από το σμήνος και καθοδηγούν τις υπόλοιπες μέλισσες αφήνοντας πίσω τους στον αέρα ένα αρωματικό «ίχνος» από φερομόνες, τις οποίες απελευθερώνουν από έναν αδένα στο πίσω μέρος του σώματός τους.

Μια νέα έρευνα, που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ της Αυστραλίας και το Πανεπιστήμιο Cornell των ΗΠΑ, δείχνει ότι μάλλον ισχύει η πρώτη θεωρία. Σε πειράματα όπου χρησιμοποιήθηκαν έως και 11.500 μέλισσες, οι επιστήμονες κάλυψαν με χρώμα τους αδένες φερομόνης των μελισσών, αποκλείοντας έτσι την έκλυση της αρωματικής ουσίας. Αποδείχθηκε ότι αυτές οι μέλισσες εύρισκαν τη φωλιά το ίδιο εύκολα και γρήγορα με τα δύο σμήνη ελέγχου του πειράματος. Η θεωρία ενισχύεται και από άλλες παρατηρήσεις, στις οποίες ορισμένες μέλισσες πετούσαν γρήγορα μέσα από το σμήνος.

ΠΗΓΗ: scienceillustrated.gr